پارامترهای فنی لیفتراک چیست؟
پارامترهای فنی لیفتراک برای نشان دادن ویژگی های ساختاری و عملکرد کاری لیفتراک استفاده می شود. پارامترهای فنی اصلی عبارتند از: وزن امتیازی بالابر، فاصله مرکز بار، حداکثر ارتفاع بالابری، شیب دروازه ای، حداکثر سرعت حرکت، حداقل شعاع گردش، حداقل فاصله از زمین، فاصله بین دو محور، فاصله بین دو محور و غیره.
پارامتر فنی
1. ظرفیت باربری نامی: ظرفیت باربری نامی یک لیفتراک به حداکثر وزن کالایی اطلاق می شود که زمانی که فاصله مرکز ثقل کالا تا دیواره جلویی چنگال بیشتر از فاصله بین آن ها نباشد. مراکز بار، برحسب T (تن) بیان می شود. هنگامی که مرکز ثقل کالا روی دوشاخه از فاصله مرکز بار مشخص شده تجاوز کند، به دلیل محدودیت پایداری طولی لیفتراک، ظرفیت بالابری باید کاهش یابد.
2. فاصله مرکز بار: فاصله مرکز بار به فاصله افقی T از مرکز ثقل تا دیواره جلوی بخش عمودی دوشاخه زمانی که یک محموله استاندارد روی دوشاخه قرار می گیرد، بر حسب میلی متر (میلی متر) اشاره دارد. برای لیفتراک های 1 تا 4 تن، فاصله مرکز بار مشخص شده 500 میلی متر است.
3. حداکثر ارتفاع بالابر: حداکثر ارتفاع بالابر به فاصله عمودی بین سطح بالایی بخش افقی شاخک و زمین افقی که لیفتراک در آن قرار دارد، زمانی که لیفتراک به طور کامل بارگیری می شود و کالا به بالاترین موقعیت بالا می رود، اشاره دارد. روی زمینی صاف و محکم
4. شیب دروازه ای: شیب دروازه ای به حداکثر زاویه شیب دروازه به جلو یا عقب نسبت به موقعیت عمودی آن در زمانی که لیفتراک بدون بار روی زمینی صاف و محکم قرار دارد، اشاره دارد. عملکرد زاویه شیب رو به جلو تسهیل برداشت و تخلیه چنگال کالا است. عملکرد زاویه شیب عقب جلوگیری از لیز خوردن کالا از چنگال هنگام کار لیفتراک با کالا است. به طور کلی، زاویه شیب رو به جلو لیفتراک 3 درجه ~ 6 درجه و زاویه شیب عقب 10 درجه ~ 12 درجه است.
